چهارم : آنكه از أحاديث " درّ منثور " و " فتح الباري " متضمن جهل عمر از معناى ( أبّا ) ظاهر است كه عمر با وصف جهل از معناى ( أبّا ) استفسار آن نكرد ، استفسار چه ، دريافتِ معناى آن را تكلف منهى عنه گفت ، وقسم ياد كرد وگفت كه : به تعلم معناى آن امر نشده . واين كذب صريح ودروغ فضيح ، ناشى شده از كمال وقاحت أو كه به گمان خود ، دفع عار جهل از خود خواسته ، وحال آنكه به منهى عنه گفتن امر مستحسن ، در كذب صريح بر شارع - كه آن أشنع است از جهل - افتاده ، أحاديث كثيره وآيات عديده ناصّ است بر حُسن تدبر معاني ‹ 583 › قرآن شريف ، پس فهم معناى آن را غير مأمور به بلكه منهى عنه گفتن ، صريح مخالفت ومعاندت خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است كه موجب فسق وكفر مىشود . وعجب آنكه اگر نزد أو دريافتِ معاني قرآن تكلف منهى عنه بود ، چرا از همين لفظ أولا سؤال كرده ، ومعاني ديگر ألفاظ قرآنيه را چرا از جناب أمير ( عليه السلام ) وديگران دريافته ؟ ! وعجب تر آنكه بر اين كذب ودروغ راضى نشده ، كساني كه خواستند كه معناى لفظ ( أبّا ) بيان كنند ، وجواب سائلى كه أو از جوابش عاجز آمده بدهند ، ايشان را به ضرب درّه پيش آمد ! اين چه دانشمندى واتباع هواي نفس بود ؟ ! - العياذ بالله منه - آنان كه معاني قرآن را تفسير كنند مستحق تعظيم واكرام اند يا مستوجب ضرب وايلام ؟ !